ဘဝ ဘဝ
January 10, 2026 adminအသက်အရွယ်တစ်ခု ရောက်လာတော့ ကိုယ်ရှိနေကြောင်း ပြရတာမျိုးတွေကို သိပ်မလုပ်ချင်တော့ဘူး။အသက်က စကားပြောတယ်လေ ….မေ့နေတဲ့ သူတွေကိုလည်း မေ့တဲ့အတိုင်းပဲ ထားလိုက်တယ်။ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်လည်းလူတချို့ကို မေ့နေခဲ့တာပဲ။ ကိုယ့်အလုပ်တွေ ကိုယ်လုပ်ပြီး ဇာတ်မြှုပ်နေရတာမျိုးကိုပဲ သဘောကျတော့တယ်။မုန်လာဥလေးလို ကိုယ်ရှိနေကြောင်း ပြလိုက်မှ ရလာတဲ့ သတိရမှုမျိုး။ကိုယ်အသံပြုလိုက်မှ ရောက်လာတဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုးတွေကိုလည်း မလိုချင်တော့ဘူး။သူများလည်း မပင်ပန်းစေချင်ဘူးကိုယ့်ကိုကိုယ်လည်း မပင်ပန်းစေချင်လို့ ဆယ်ကျော်သက်လည်း မဟုတ်တော့သလို၊ကလေးစိတ်တွေလည်း ကုန်ခဲ့ပြီပဲ။ ကိုယ်ရှင်သန်ရာ ရပ်ဝန်းမှာ အဆင်ပြေပြေလျှောက်နိုင်ဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်ရတော့တယ်။ မတွေ့တာကြာသွားတဲ့အပေါင်းသင်း သူငယ်ချင်းတွေကို ရုတ်တရက် ပြန်တွေ့ရင် ခဏတာ အံ့ဩပျော်ရွှင်သွားမယ်။ နောက်တော့လည်း နေသားကျသွားမယ်။တချို့ကို ပြန်တွေ့ရင်တောင်မှတ်မိချင်မှ မှတ်မိလိမ့်မယ်။အချိန်ရဲ့ တိုက်စားမှုတွေ၊ သက္ကရာဇ်ရဲ့ ဝါးမျိုမှုတွေကြောင့် အတိတ်တချို့ကို မေ့ကောင်း မေ့သွားနိုင်တယ်။တစ်ချို့ဟာတွေဆို Delete လုပ် …
关于离家
December 5, 2021 admin离开家 至今已有5天，对于常年漂泊在外的我来说，这一次的离开 另有一番异样的滋味。 我自认自己是一个不会太多愁善感的人，对于亲情，爱情，友情，不会有太多过多的纠结。 孩子的出现，确实改变了我的认知，本当从从容容的离开家出外打拼的，哪知我竟然会感到歇斯底里的，不知所措，心中一片难隐之情，也许这就是亲情的力量，能软化一切看似坚硬的实物，虚物。 离开了半年，从新回到公司，好巧不巧的，还是回到了之前住的房间，这期间也没人住过，打开房门的一瞬间，往日种种历历在目，离开前留下的 东西，摆放的位置，包括打扫过的痕迹都是完完整整的映入眼帘，以前一家人生活的轨迹 一遍遍的在拍打着自己，小孩的哭声，媳妇的洗涤声，现在全都没有了，只剩下我一人，孤零零的望着窗口。房间还是老样子，可惜已经物是人非。 这几天晚上一直睡眠不好，每到黄昏 更是思念的深，床上还摆放在小孩的衣服，每每看见 心中更是一阵绞痛，于是乎 收起放衣柜里，权当眼不见为净，省得睹物思情。 母亲曾说过 小孩还小，如果还隔离不了，就先带着一起过来，不过 这也是成长的一部分，对于孩子 对于父亲，这都是必经的一个历程，谁不想在家玩抚孩子 尽享天伦？但作为一个父亲的责任 首要任务还是得保障妻儿父母的衣食住行，短暂的分离 只为了以后更美好的将来。。。
三十五岁 感悟
November 15, 2020 admin30 岁前 感觉人生其实也没啥大不了，该吃吃 该喝喝，日子滋滋润润的过下去了。后来因为不甘于一成不变的节奏，从公司高管职位离职了，结婚了，辗转几个工作，从一人之下 到初入菜鸟的转变，身边朋友一个个的少下去，以前叫自己哥的人 也慢慢的开始在自己面前各种炫耀，我其实心理也还比较平衡，朋友也好 兄弟也罢，日子过好了，我也替你高兴，我也知道这就是人生的一个历程，自己总归是要经历的。只是媳妇的一句话，让我确实感到一丝丝的落寞，媳妇问我“哥 你现在这样了，跟你主动联系的还有几个朋友？以前一起海吃胡喝 呼风唤雨的朋友兄弟 现在都有跟你联系吗？”我竟然无言以对。。。。我有种变态的心理，内心中 好像挺享受现在这样的落寞期，电话不再响了，微信不再有新消息了，酒局饭局 也不再有了，我就感觉 好像还希望再惨一点，始终觉得还没到那个最低点，我还可以再承受点，媳妇回答“够了 已经够惨了 不能再惨下去了！”庆幸自己有个好老婆，从一开始就跟我一起经历了人生的高低起伏，放心吧 以前拥有过的，我会加倍再给你争取回来的，你现在舍不得买的化妆品，以后我会让你买东西 不再在意价格的，同时也感谢现在还时不时的 主动联系我的仅剩的几个朋友，我会记住的。人，慢慢的，长大了，成熟了，经历了，释怀了，也就慢慢的看清了，看懂了，也就更懂得珍惜了。